Bazen çok zor... Bazen zor..

life or something like it

Son zamanlarda... Benim için son zamanlar varmı artık bilmiyorum... Melankoli de değil bu.. Bilmeme ve net olmama durumuna o kadar alıştımki.. sanki dünya düzenim bu.. sağlığımı bozan bu düzene... o kötü bir haftayı atlattım Ekim başında bakalım ne çıkacak şimdiii.. Bugün gerçi bir haftadır çok yorgun ve sağlıksızım..neyim var bilmiyorum...



Doktoru çok ama çom özledim son olaylardan sonra hiç görüşmüyoruz. Şeker bayramının birinci gününden beri.. gerçekten onu çok özledim..





Son 2 ayda dayanıklılığım inanılmaz arttı. Biraz daha büyüdüm. Artık işim var. Gümüşsuyunda. Yeni karakterlerimiz var bu sefer benim konumlandıramadığım.. çok garip diilmi bu sefer karar veremeyen benim. Polonyalı Mendil çok uzaklarda, 18 desen zaten yok (aman o bu konumda kalsın) gerçi gece 2'de arayarak hatırlatıo kendini ama olsun.





Bazen dışarı atılmak içeride kapalı kalmaktan çok daha iyidir. Bazı geri dönüşler var ama maalesef benim ertık bambaşka bi dünyam var. Bakınca gördüm ne kadar iyi olmuş o kötü olaylar.. Böğürtlen gibi.. üzüldüğüme sevindimmm ..





Hayat basit, eskisine oranla daha az şaşalı ve az paralı olarak devam ediyor... ama en azından benim hayatım.. Fark ortada. Life or something like it...

8:58

Ben size demiştim ben temmuzu görmem diye.. Temmuzu gördüm.. hatta ağustos 18'i bile gördüm ama 19'u göremedim şirketim bana çok güzel bir doğumgünü hediyesi verdi. İşten çıkarttılar beni daha doğrusu çıkartmadılar "Teşekkür Ettiler!!!"
Beş parasız ve işsizim artık...
Birkaç görüşmeye gidiyorum bakalım istediğim bir yer var.. oraya giderkende başıma gelmeyen kalmadı yağmur çamur binanın önünde bide suya düştüm... vardır bi keramet.. umarım orası olur olmasada olur bilemiyorum..

Çok garip bi depresyon kendimi Tori Amos'a verdim... sadece müzik var mutlumuyum hayır mutsuzmuyum hayır .. zaten beni anlayanda yok... anlamasınlarda.. iyi biriyim ben (sanırım)

Garip güzel şeylere denk geliyorum.... hoşuma gitti

Dizi gibi hayatımız var...

Selam,

Yağmurlu bir Temmuz günü .. Evet evet hayatımın en soğuk yazı heralde 2010 yazı olucak.. Aklıma gelmiyor değil 2012 gerçekleşicekmi acaba diye? Kesin öyle birşey olsa B. ve S. beni balkonda bırakacak. Amerika'dan kalma bir geyik...

Hayatımın heralde en garip dönemlerinden birini geçiriyorum. Fiziksel olarakta en şişman ama nedense bu beni o kadar rahatsız etmiyor. Beynimde çok daha önemli işler var ondan olsa gerek. Enson bıraktığım zamandan sonra olan gelişmeleri hemen özetle geçiyorum.

Doktor artık tarih oldu ki yaptıklarından sonra benim ona tekme tokat girişmemem gerçekten mucize. Meğersem biz ne kadar kalabalıkmışız garip kaşları olan bi kız varmışş, daha sonra uzun yola gidicek bir kız varmışşş.. ben bile bu isimleri bulurken doktordan daha yaratıcı olabiliyorum. Kızmıcam diyorum ama çok kızıyorum. Bazen düşünüyorum acaba ben daha güzel olsaydım daha farklı olur muydu herşey? İçimdeki her gördüğü öküze tapan budist saçmalama diyor.

Daha neler öğrendik neler Rotterdam'ın bir mavi boncuk üreticisi olduğunu ve pazarlamanın sample dağıtma kuralını baya ciddiye aldığını. haha komik. gerçi artık dayı-yeğen ilişkimiz var ama bunun böyle olması benim profesyonelce geri çekilmemdir.

İş hayatımı soracak olursanız oda garip günler geçiriyor o kadar garipki eskiden işinden çok memnun olan ben CV'mi güncelledim, başvuru falan yaptım.. Bakalım burda bana Temmuz'u göstermezler sanıyorum.. Galiba pek sevilmiyorum. Ama olsun napalım artık...

Spora başladım ama sosyal hayatımdan dolayı ne rejim nede spora odaklanabiliyorum dün kızlarla klasik Nook buluşmasını yaptık. Normalde çarşambaları yapıyoruz ama onlar bu çarşamba networking aktivitesine katılacaklar. Yaz akşamları Cadde'yi seviyorum hem eve yakın hem cıvıl cıvıl..

Artık hergün yazmaya karar verdim gene ... malum dizi gibi hayatımız var...

love it or leave it

Selam,

Bayadır yazmıyorum.. Aslında yazmaya çekiniyorum o kadar değiştiki dünyam. Bir garip farkındalık geldi... Kimi sevmediğimi neyin neden olduğunu o kadar iyi kavramaya başladım ki ben bile şaşıyorum..
Kocaman insanlar küçücük oluyorlar, ummadığın hadi be dediğin insanlar kocaman... Hırs, dedikodu, hasetlik ne kadar çok var bu dünyada.. İsyan ediyor ruhu insanın..
Sonra oturup sana ilk kötülük yapanı düşünüyorsun için birazcıkta olsa acıyor.. Gerçek kötüyle o zaman tanışmıştın çünkü.. Duvarlarını örmek ve kendini iletişime kapatmak istiyorsun..
Karşında durmadan yalan söyleyenler, içi boş olanlar, hırslarına yenik düşüp kıskançlık duygularında boğulanlar var... Birde negativite ile enerjini alanlar... Korkunç.

Güzelliklerde olmuyor değil ama :) Sağlıklıyım iki hafta önce doktora gittim bir sürü test falan verdiler teker teker hepsi iyi çıkıyor bir tek guatr testimin sonuçlarını almadım ve son iki testim kaldı onlarda iyi çıkarsa keyfim iyice yerine gelicek. onlarda haftaya kaldı.. malum iğneden korkuyorum. MedicalPark iyi bir hastane :)

Ne Rotterdam kaldı, ne doktor, nede başkası... hiç bişi kalmadı elde var "0" .. umudum da yok artık bu konuda yazmak bile istemiyorum... Yanlızlık güzel şey :)

sıkışmış

ne yapacağımı bilmiyorum.. bilmek istiyormuyum.. yüzleşebilirmiyim.. onuda bilmiyorum... çığlık çığlığa bağırmak istiyorum.. bugün iyi bir gün değildi.. belki yarında olmayacak.. neye karşı savaş.. "ne" o kadar sıkıldımki Duygu olmaktan.. bu halin çaresine bakmak lazım.. monotonluğun içerisinde sıkışmış..

Başka.. bambaşka.. tanımaya çalışıyorum bu hali bir tanımı yok.. ne olduğunu biliyorum sesli söyleyemiyorum... sadece uyanıyorum.. sende uyan

him

Duygu is in love with "the doctor"

we scream in silence...

shhhh be quiet...